Należy więc najpierw wiedzieć, jakie gwiazdozbiory można zobaczyć w Polsce i gdzie ich szukać, aby poprawnie go ustawić. Większości obserwatorów amatorów wystarcza teleskop o średnicy 80–110 mm. Taki sprzęt pozwala już na dość dokładne obserwacje, a jednocześnie wciąż jest na tyle lekki, że łatwo przenieść go lub W rzeczywistości znajduje się tuż obok niego. Dokładniej mówiąc, zatacza wokół niego okręgi średnicy ok. 1,5 stopnia. To na tyle mało, by – obserwowana z Ziemi – wydawała się tkwić przez cały rok w tym samym punkcie nieba. Dlatego właśnie była tak istotna w nawigacji jako punkt orientacyjny. Obszarów ochrony ciemnego nieba w Polsce wpisanych do ewidencji łącznie z parkami mamy siedem. Pozostałe pięć to nieco mniejsze tereny (np. w konkretnej miejscowości), w których zdecydowano się podjąć kroki prowadzące do redukcji sztucznego światła i poprawy widoczności ciemnego nieba. Są to: Sopotnia Wielka (cała miejscowość), Mapa Nieba Plakat - Tanie książki - Księgarnia internetowa ☝ Darmowa dostawa z Allegro Smart - Najwięcej ofert w jednym miejscu ⭐ 100% bezpieczeństwa każdej transakcji. Wysokiej jakości biała lub czarna rama aluminiowa w rozmiarach 40x60, 50x70 lub 60x80cm. Biała Mapa Nieba to wydruk na wysokiej jakości fotograficznym papierze perłowym. Łatwe zamówienie - podaj nam tekst który chcesz aby się znalazł na mapie oraz Twoją wyjątkową datę wraz z miejscem a my zajmiemy się resztą! Za przesłane Dane zawarte w raporcie pochodzą z Lotnisko Chopina w Warszawie. Zobacz wszystkie pobliskie stacje meteo. Raport przedstawia archiwum pogody dla Warszawa, oferując historię pogody obejmującą 2022. Zawiera on wszystkie dostępne serie historycznych danych pogodowych, łącznie z historią temperatur dla Warszawa obejmującą 2022. Informacje o Poradnik, Mapy Nieba, Atlas Nieba i Księżyca, mapa - 9335057702 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2022-09-19 - cena 143,90 zł English polski українська język 79.00 zł – 199.00 zł. Personalizowana mapa nieba przedstawiająca układ gwiazd w wybranym miejscu oraz czasie. Wyjątkowy prezent z okazji narodzin dziecka, urodzin, ślubu czy innego ważnego wydarzenia życiowego. Najbardziej wzruszający prezent dla twoich bliskich! ♥️. Personalizowana Mapa Nieba II - granatowa. 39,00 zł. Do koszyka. Personalizowana Mapa Nieba II - kremowa. 39,00 zł. Do koszyka. Spersonalizowana mapa nieba przedstawiająca układ gwiazd na niebie w wybranym miejscu oraz czasie. Wyjątkowy prezent z okazji narodzin dziecka, urodzin, ślubu czy innego ważnego wydarzenia życiowego. Dane pogrupowane są latami w oddzielnych warstwach. Obszary najbardziej narażone na emisję światła zaznaczone są kolorem białym, i dalej malejąco czerwonym, żółtym. Obszary wolne od światła zaznaczone są kolorem ciemnoszarym. Mapa obrazuje obszar całej Ziemi, ale polecam przyjrzeć się szczególnie Europie i oczywiście Polsce. 01hqHi. Mapa Nieba widocznego w Polsce Wersja DeLux (idealnie nadająca się na bezpośrednie zawieszenie na ścianie)Papier: kreda błysk 200 g, dodatkowe foliowanie, listwy aluminiowe na krótszych bokachMAPA NIEBA WIDOCZNEGO W POLSCE to propozycja dla miłośników astronomii, pragnących ozdobić swój pokój lub obserwatorium efektownym plakatem, zawierającym odwzorowanie całego nocnego nieba oglądanego w ciągu roku z terenu Polski. Na arkuszu o rozmiarze 67 x 98 cm zawarto nie tylko ogromną mapę nieba, ale również fotografie 120 obiektów astronomicznych. Mapa zawiera widoczne w naszych szerokościach geograficznych, w całości lub częściowo, 64 gwiazdozbiory z ponad 3 tysiącami gwiazd dostrzegalnych gołym okiem (do 6 wielkości gwiazdowej). Jaśniejsze gwiazdy opisano powszechnie przyjętymi oznaczeniami literowymi lub liczbowymi, zaś przy najjaśniejszych zamieszczono również ich nazwy, w najczęściej używanej u nas wersji. Jaśniejszym tłem zaznaczono zarys Drogi Mlecznej, zaś niektóre gwiazdy połączono liniami ułatwiającymi zapamiętanie oraz odszukanie na niebie charakterystycznych kształtów gwiazdozbiorów. Dodatkowo na mapę naniesiono pozycje wszystkich obiektów z katalogu Messiera oraz wybranych obiektów katalogu NGC – przedstawionych na zdjęciach w dolnej części plakatu. MAPA stanowi znakomitą pomoc przy poznawaniu naszego nieba, nauce rozkładu gwiazdozbiorów, nazw gwiazd oraz położeń najciekawszych obiektów głębokiego kosmosu. Podyskutuj na forum: Tytuł oryginalny: „Plakat – Mapa Nieba” Autor: Marek Substyk Konsultacja: Jan Desselberger, Janusz Wiland ISBN: 978-83-932019-1-4 Wydawnictwo: AstroCD - Sylwia Substyk Format: B1 (671x976 mm), kolor, kreda błysk 200 g, dodatkowe foliowanie, listwy aluminiowe na krótszych bokach Cena detaliczna: 19,00 zł. Zobacz nasze inne produkty dla miłośników astronomii: Łączenie zamówień: Wszyscy polscy użytkownicy internetu mogą już brać udział w drugim etapie jednego z największych przeglądów nieba - w kolejnej fazie społecznościowego projektu naukowego "Galaktyczne Zoo" internauci mają pomóc astronomom w skwalifikowaniu 250 tysięcy galaktyk. W trwający od połowy 2007 roku program zaangażowało się już 150 tysięcy osób na całym świecie, w tym ponad 10 tysięcy z Polski."Galaxy Zoo" to nowatorski projekt mający wspomagać naukowy program badawczy "Sloan Digital Sky Survey", którego celem jest stworzenie trójwymiarowej mapy milionów galaktyk i kwazarów znajdujących się w obszarze stanowiącym ponad jedną-czwartą nieba widocznego z Ziemi. Cyfrowa mapa nieba stworzona na podstawie optycznego przeglądu ma być następnie udostępniona nie tylko naukowcom lecz również wszystkim użytkownikom internetu. Pierwsza faza projektu, podczas której 150 tysięcy internatów z całego świata przez blisko 18 miesięcy wykonało ponad 50 milionów dokładnych klasyfikacji pokazała, że w badaniu "kosmicznego zoo" człowiek pozostaje niezastąpiony. Użytkownikom globalnej sieci udało się określić typ blisko 75 procent z ponad miliona galaktyk uwiecznionych na fotografiach wykonanych przez znajdujący się w stanie Nowy Meksyk w USA automatyczny teleskop o średnicy zwierciadła głównego 2,5 metra. Umysły i oczy tysięcy internatów biorących udział w projekcie okazały się w ten sposób znacznie sprawniejszą "maszyną systematyzującą" niż najlepsze dostępne dzisiaj oprogramowanie do automatycznej analizy obrazów. W zainaugurowanej na początku bieżącego roku, a w środę udostępnionej w polskiej wersji drugiej fazie "Galaktycznego Zoo" zadaniem internatów jest sklasyfikowanie najbardziej niezwykłych galaktyk, czyli między innymi tych, których w pierwszym etapie nie można było zaliczyć ani do grupy obiektów o budowie spieralnej, ani do grupy galaktyk eliptycznych. W większości są to obiekty będące skrzyżowaniem galaktyk typu eliptycznego i spiralnego, ale na fotografiach zdarzają się też soczewki grawitacyjne czy zaskakujące kolizje. "Można powiedzieć, że w drugiej fazie projektu klasyfikowane są najciekawsze obiekty - te najjaśniejsze lub galaktyki-dziwolągi, czyli ciała niebieskie, co do których nie mamy pewności jak powstały i do jakiej grupy należałoby je przyporządkować. Dlatego tak ważne jest wydobycie szczegółów dotyczących różnic w budowanie tych obiektów" - wyjaśnia dr hab. Lech Mankiewicz, dyrektor Centrum Fizyki Teoretycznej PAN - instytucji, która razem z programem edukacyjnym EU-HOU i portalem koordynuje polskie ramię projektu "Galaktyczne Zoo". Współpraca brytyjskich, amerykańskich i polskich astronomów (polska wersja Galaktycznego Zoo jest pierwszą i jak na razie jedyną narodową wersją w całym projekcie) wyznacza również nowe trendy w internecie. "Bardzo popularne dzisiaj serwisy społecznościowe umożliwiają internautom między innymi wspólne tworzenie treści oraz jej udostępnianie, ocenianie i komentowanie. Te i inne narzędzia zostały wykorzystane w Galaktycznym Zoo, z tym że społeczność użytkowników projektu, spośród których wielu astronomią interesuje się tylko okazjonalnie, przyczynia się do powstania, mówiąc językiem ekonomii, wartości dodanej, która w przypadku Galaktycznego Zoo ma znaczenie naukowe" - mówi Jan Pomierny, założyciel portalu "Dlatego właśnie nazywamy Galaktyczne Zoo społecznościowym projektem naukowym" - dodaje Mankiewicz. Społeczność polskich internatów, która powstała podczas trwania pierwszej fazy Galaktycznego Zoo liczy ponad 10 tysięcy użytkowników i jest tym samym największą grupą osób zainteresowanych astronomią w polskim internecie. Na pytania rzeszy użytkowników z Polski dotyczących klasyfikacji galaktyk czeka zespół ekspertów - do trzech astronomów, którzy wspierali internatów podczas pierwszej fazy projektu (Ariela Majchera, Waldemara Ogłozy i Tomasza Skowrona) dołączyło właśnie czterech kolejnych (Marta Kotarba, Paweł Biernacki, Mirosław Kołodziej i Tomasz Czernik). Z zespołem można skontaktować się pisząc na adres galaktycznezoo@ Polska wersja Galaktycznego Zoo jest dostępna pod adresem JPO PAP - Nauka w Polsce yy/bsz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) ogłosiło Polską Mapę Infrastruktury Badawczej. Broszura ta zawiera opisy 70 najlepszych infrastruktur badawczych wybranych spośród nadesłanych zgłoszeń. Spośród nich 10% należy do astronomii. 2 października 2020 r. MNiSW zaprezentowało broszurę, która zawiera opisy 70 najlepszych infrastruktur badawczych wybranych spośród nadesłanych zgłoszeń. Nabór wniosków o wpisanie infrastruktury badawczej na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej został ogłoszony w czerwcu 2019 r. Wpłynęło wówczas aż 146 spełniających wymogi formalne wniosków, z których każdy został poddany ocenie merytorycznej przez Zespół doradczy do spraw Polskiej Mapy Infrastruktury Badawczej oraz dwóch ekspertów zewnętrznych – krajowego i zagranicznego. Łącznie w procesie oceny zgłoszonych infrastruktur badawczych wzięło udział blisko 160 recenzentów. - Dla doskonałości badań naukowych kluczowe znaczenie mają dwa elementy – odpowiedni kapitał ludzki oraz nowoczesna infrastruktura badawcza. Ten drugi element jest podwójnie ważny, gdyż bez niego nie jest możliwe kształcenie na odpowiednim poziomie przyszłych kadr naukowych i naukowo-technicznych. Duże, strategiczne infrastruktury badawcze skupiają wokół siebie najlepszych badaczy oraz innowacyjne przedsiębiorstwa, co umożliwia rozwój gospodarczy oraz wzrost kapitału społecznego kraju. Posiadanie doskonałych laboratoriów, stosujących najwyższe standardy badań oraz kształcenia, stanowi zatem rozwojową konieczność dla każdego kraju. Polska Mapa Infrastruktury Badawczej jest narzędziem, które ma nam (administracji i środowisku naukowemu) ułatwić rozwój takich laboratoriów. – powiedział minister nauki i szkolnictwa wyższego Wojciech Murdzek. Oceny wniosków dokonano według ustawowych kryteriów, z uwzględnieniem następujących wag: unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej – 20%; potencjał instytucjonalny oraz kadrowy wnioskodawcy – 18%; stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego i przedsiębiorców – 15%; zasadność kosztów związanych z infrastrukturą – 15%; zgodność celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji – 12%; perspektywa powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej – 12%; możliwość powstania infrastruktury w perspektywie krótko- i średniookresowej – 8%. Końcową ocenę wniosków ustalono po zsumowaniu 60% oceny ważonej przyznanej przez Zespół doradczy oraz 40% średniej arytmetycznej ocen ważonych przyznanych przez ekspertów zewnętrznych. Następnie Zespół doradczy przedłożył Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego rekomendacje w sprawie wpisania 65 najwyżej ocenionych przedsięwzięć na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej. Minister, przychylając się do rekomendacji Zespołu, podjął jednocześnie decyzję o umieszczeniu na Mapie 5 dodatkowych projektów, w odniesieniu do których istnieją międzynarodowe zobowiązania Rządu Rzeczypospolitej Polskiej. Te infrastruktury to: CLARIN – Wspólne Zasoby Język i Infrastruktura Technologiczna, Cyfrowa Infrastruktura Badawcza dla Humanistyki i Nauk o Sztuce DARIAH-PL, FAIR – Ośrodek Badań Antyprotonami i Jonami, Infrastruktura Obrazowania Biologicznego i Biomedycznego – Bio-Imaging Poland (BIPol), POL-OPENSCREEN – Polska Platforma Infrastruktury Skriningowej dla Chemii Biologicznej. Polska Mapa Infrastruktury Badawczej zawiera 70 przedsięwzięć podzielonych, wzorem klasyfikacji stosowanej przez Europejskie Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych, według sześciu obszarów badań, tj.: nauki techniczne i energetyka (14 projektów); nauki o Ziemi i środowisku (5 projektów); nauki biologiczno-medyczne i rolnicze (16 projektów); nauki fizyczne i inżynieryjne (23 projekty); nauki społeczne i humanistyczne (6 projektów) cyfrowe infrastruktury badawcze (6 projektów). Spośród infrastruktur badawczych wpisanych na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej 40 stanowią infrastruktury krajowe, 30 z nich ma natomiast wymiar międzynarodowy. Projekty astronomiczne znalazły się w obszarze badań „Nauki fizyczne i inżynieryjne. Jest to aż 7 projektów na 23 w tym dziale i aż 10% spośród wszystkich zgłoszonych i przyjętych do realizacji. W kolejności alfabetycznej są to: Cherenkov Telescope Array (CTA) Hyper-Kamiokande POLFAR – Radiointerferometr o Niskiej Częstotliwości. Rozwój Systemu: LOFAR Polski System Satelitarny UV – UVSat Stacja Europejskiej Sieci Interferometrii Wielkobazowej (VLBI) na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu Vera C. Rubin Observatory (poprzednia nazwa: The Large Synoptic Survey Telescope) Virgo – Obserwatorium Fal Grawitacyjnych Cherenkov Telescope Array (CTA) - projekt z sukcesem zgłoszony na Mapę Drogową ESFRI przez Polskę, jest wielkim międzynarodowym projektem naukowym z dziedziny astrofizyki wysokich energii. Bazując na doświadczeniach obecnie działających obserwatoriów MAGIC i VERITAS, opracowano plany budowy CTA, pozwalające na zwiększenie czułości pomiarów o około rząd wielkości w znacznie szerszym niż dotychczas zakresie energii, rozciągającym się już od 20 gigaelektronowoltów i sięgającym do najwyższych obserwowanych energii promieniowania gamma rzędu 30 teraelektronowoltów. Wykorzystywaną w CTA zasadą pomiaru jest rejestracja przez sieć optycznych teleskopów promieniowania Czerenkowa atmosferycznych kaskad cząstek generowanych przez docierające do Ziemi kosmiczne fotony gamma. W takich sieciach mają być stosowane teleskopy trzech rozmiarów o średnicach zwierciadeł 4 m „małe teleskopy”, 12 m „średnie” oraz 23 m „duże”. Cała infrastruktura Cherenkov Telescope Array Observatory (CTAO) będzie się składała z dwóch obserwatoriów, pozwalających badać obiekty i zjawiska na całym niebie. Obserwatorium południowe zostanie utworzone na terenach ESO w Chile, a obserwatorium północne na wyspie La Palma w Hiszpanii. W skład infrastruktury wejdzie też centrala zarządzająca w Bolonii oraz centrum analizy danych w DESY Zeuten pod Berlinem. Chociaż w prace projektu CTA są zaangażowane zespoły naukowe i techniczne z ponad 30 państw świata i z pięciu kontynentów, to wiodącą w nim rolę odgrywają państwa europejskie. W Polsce w prace zaangażowanych jest 13 instytucji naukowych, które współpracują w ramach Polskiego Konsorcjum projektu „Cherenkov Telescope Array”. Podmioty zaangażowane: 1. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie – Wnioskodawca; 2. Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN; 3. Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego PAN; 4. Centrum Badań Kosmicznych PAN; 5. Uniwersytet Warszawski; 6. Uniwersytet Łódzki; 7. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie; 8. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu; 9. Uniwersytet Zielonogórski; 10. Narodowe Centrum Badań Jądrowych; 11. Politechnika Warszawska oraz 12. Uniwersytet w Białymstoku. Hyper-Kamiokande będzie podziemnym wodnym detektorem wykorzystującym zjawisko Czerenkowa, dzięki czemu będzie można obserwować wytworzone przez neutrina cząstki naładowane oraz wyznaczać zarówno punkt ich powstania, jak i energie. Detektor będzie prawie 10-krotnie większy niż obecnie działający eksperyment Super-Kamiokande. Ogromne rozmiary zbiornika: wysokość 60 m i średnica 74 m, pozwolą na zgromadzenie w nim 258 tysięcy ton ultra-czystej wody i wykonywanie pomiarów z nie-spotykaną dotąd czułością. Jego charakterystyczną cechą jest prosta zasada działania, polegająca na rejestracji światła produkowanego w czystej wodzie przez ponad 20 tys. dużych jednorodnych oraz 5 tys. złożonych detektorów światła (fotopowielaczy) zainstalowanych na ścianach zbiornika. Detektor Hyper-Kamiokande będzie zbudowany w Japonii, w kopalni Tochibora, ok. 300 km od kompleksu badawczego J-PARC w Tokai, gdzie działa akcelerator pro-tonów służący do produkcji wiązki neutrin. Detektor będzie umieszczony na głębokości 650 m pod powierzchnią Ziemi dla osłony przed promieniowaniem kosmicznym, co w połączeniu z jego rozmiarami jest wyzwaniem stojącym przez fizykami i inżynierami. W eksperymencie zostanie wykorzystany także zestaw dwóch bliskich detektorów, który jest niezbędny do precyzyjnego określenia parametrów wiązki neutrin. Zmodernizowany zostanie obecny detektor bliski oraz powstanie nowy wodny detektor po-średni wykorzystujący, podobnie jak daleki detektor, promieniowanie Czerenkowa. Uruchomienie Hyper-Kamiokande jest planowane w drugiej połowie tej dekady. Podmioty zaangażowane: 1. Narodowe Centrum Badań Jądrowych – Wnioskodawca; 2. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie; 3. Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego PAN; 4. Politechnika Warszawska; 5. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie; 6. Uniwersytet Śląski w Katowicach; 7. Uniwersytet Warszawski oraz 8. Uniwersytet Wrocławski. POLFAR - przedmiotem projektu jest udział w rozwoju i użytkowaniu europejskiego interferometru radiowego LOw Frequency ARray (LO-FAR) – instrumentu pracującego w zakresie częstotliwości 10–240 MHz, składającego się z kilkudziesięciu stacji rozmieszczonych w zachodniej i środkowej Europie. Obecnie system tworzą 52 stacje zlokalizowane w różnych miejscach Europy. 38 stacji znajduje się w Niderlandach, 6 w Niemczech, 3 w Polsce, po jednej w Szwecji, Wielkiej Brytanii, Francji, Irlandii i na Łotwie. W Polsce trzech członków konsorcjum POLFARO – UWM, UJ i CBK PAN – wybudowało i obecnie zarządza stacjami LOFAR, odpowiednio: w okolicy Olsztyna (Bałdy), Krakowa (Łazy) i Poznania (Borówiec). Wszystkie europejskie stacje pracują wspólnie jako jeden instrument obserwacyjny skupiony w International LOFAR Telescope (ILT). LOFAR pozwala obecnie prowadzić badania w zakresie bardzo niskich częstotliwości, w zakresie widma elektromagnetycznego najsłabiej dotychczas zbadanego przez radioastronomów. W związku z sukcesem naukowym i organizacyjnym systemu LOFAR europejskie konsorcjum ILT, którego członkiem od 2015 r. jest również Polska, realizuje obecnie program dalszego rozwoju tego systemu – LOFAR Głównym celem modernizacji będzie utrzymanie pozycji najlepszego na świecie wielkobazowego interferometru radiowego niskich częstotliwości przynajmniej przez najbliższą dekadę. Rozwój ten przede wszystkim ma na celu zwiększenie możliwości obserwacyjnych systemu, jak również znaczne ulepszenie procesu pozyskiwania i opracowania obserwacji radioastronomicznych. Podmioty zaangażowane:1. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie – Wnioskodawca; 2. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie; 3. Centrum Badań Kosmicznych PAN; 4. Instytut Chemii Bioorganicznej PAN – Poznańskie Centrum Superkomputerowo Sieciowe; 5. Uniwersytet Zielonogórski; 6. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu; 7. Centrum Astronomiczne im Mikołaja Kopernika PAN; 8. Uniwersytet Szczeciński; oraz 9. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu. Polski system satelitarny UV – UVSat to projekt, który umożliwi budowę polskimi siłami zaawansowanych technologicznie satelitów naukowych. Podstawowym celem proponowanego projektu jest zbadanie możliwości pozyskiwania danych astronomicznych w zakresie ultrafioletowym (UV) zarówno fotometrycznie, jak i spektroskopowo. Ultra-fiolet jest obszarem widmowym, w którym silnie promieniują gorące gwiazdy i akreujące materię obiekty zwarte, gwiazdowej lub galaktycznej natury. Określają one chemiczną ewolucję Wszechświata i stanowią najpotężniejsze źródła energii we Wszechświecie. Ich promieniowanie UV przewyższa znacz-nie promieniowanie widzialne, jednak wobec absorpcji atmosferycznej może być obserwowane tylko z kosmosu. Podstawowym celem praktycznym projektu jest wypracowanie polskiej specjalności w zakresie badań kosmicznych w oparciu o krajowy potencjał naukowy i przemysłowy, np. w zakresie podsystemów satelity: zasilania, termicznej kontroli, komputera pokładowego, pamięci pokładowej, orientacji satelity na orbicie (AOCS), optyki instrumentalnej, struktury mechanicznej, kontroli misji, czy segmentu naziemnego (Stacja Naziemna Kontroli Lotów). Podmioty zaangażowane: 1. Centrum Astronomiczne im Mikołaja Kopernika PAN – Wnioskodawca; 2. Centrum Badań Kosmicznych PAN; 3. Creotech Instruments 4. Uniwersytet Wrocławski. Stacja Europejskiej Sieci Interferometrii Wielkobazowej (VLBI) na UMK posiada w pełni sterowany radioteleskop z paraboloidalnym lustrem o średnicy 32 metrów. Jego kriogeniczne, tj. chłodzone do temperatur rzędu kilkunastu kelwinów, a przez to super-czułe, systemy odbiorcze pracują w pięciu pasmach częstotliwościowych używanych w radioastronomii: 5, 6, 12 i 22 GHz. Jest to jedna z największych infrastruktur do pro-wadzenia podstawowych badań naukowych w Polsce. Funkcjonowanie 32-metrowego radioteleskopu UMK w ramach Europejskiej Sieci VLBI (EVN) jest koniecznością wynikającą z fundamentalnego ograniczenia wszystkich radioteleskopów polegającego na tym, że – w przeciwieństwie do teleskopów optycznych – działając autonomicznie, nie są one w stanie dostarczać ostrych obrazów obiektów astronomicznych. Jest to bezpośrednia konsekwencja ich niewielkiej rozdzielczości kątowej, ta zaś wynika ze względnie niskiego stosunku średnicy lustra typowego radioteleskopu do długości odbieranych przezeń fal. Z reguły jest on rzędu około tysiąca, podczas gdy w największych teleskopach optycznych ów stosunek może osiągać rząd nawet kilkunastu milionów. Ten mankament radio-teleskopów można jednak usunąć poprzez łączenie ich w sieć tak, aby pary elementów owej sieci stały się interferometrami – stąd nazwa tej metody. Kątowa zdolność rozdzielcza całej sieci może wówczas sięgać nawet tysięcznych części sekundy kątowej. Taka rozdzielczość nie jest dostępna w żadnej innej technice obserwacyjnej współczesnej astronomii. Podmioty zaangażowane: Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Vera C. Rubin Observatory to projekt, który zakłada budowę teleskopu o średnicy lustra 8,4 m i nowatorskiej konstrukcji, zdolnego do głębokich, szerokokątnych obserwacji synoptycznych całego nieba. Podstawowym celem projektu jest przeprowadzenie wielkiego przeglądu nieba – Legacy Survey of Space and Time (LSST). Pierwsze światło teleskopu spodziewane jest w 2021 roku. Obserwatorium jest zlokalizowane na górze Cerro Pachón w Chile. Celem Rubin Observatory jest przeprowadzenie 10-letniego przeglądu nieba, który obejmie 200 petabajtów obrazów i innych danych, dotyczących 37 mld gwiazd, galaktyk i obiektów Układu Słonecznego. Celem naukowym projektu jest odpowiedź na najbardziej palące pytania dotyczące struktury i ewolucji Wszechświata i znajdujących się w nim obiektów, w szczególności o naturę ciemnej materii i ciemnej energii; potencjalnie niebezpieczne asteroidy i odległe obszary Układu Słonecznego; zmienne obiekty astronomiczne; powstanie i strukturę Drogi Observatory poprowadzi głębokie obserwacje na bezprecedensowo dużym obszarze nieba – podstawowy przegląd obejmie 18000. stopni kwadratowych; konstrukcja teleskopu umożliwi uzyskiwanie obrazów każdej części widocznego nieba co kilka nocy. Obserwacje prowadzone w tym trybie pozwolą na stworzenie katalogów astronomicznych tysiące razy większych niż kiedykolwiek wcześniej opracowane. Ru-bin Observatory i przegląd LSST jest projektem finansowanym przede wszystkim przez amerykańskie agencje (National Science Foundation – NSF, the Department of Energy – DOE), a także fundusze prywatne, ale z długą listą międzynarodowych udziałowców, na której znajduje się również Polska. Podmioty zaangażowane: Narodowe Centrum Badań Jądrowych. Virgo to wielkoskalowa infrastruktura badawcza, którą stanowi interferometryczny detektor fal grawitacyjnych o ramionach długości 3 km, zbudowany przez Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS, Francja) oraz Istituto Nazionale di Fisica Nucleare (INFN, Włochy). Detektor znajduje się niedaleko Pizy we Włoszech. Koszt budowy wyniósł około 150 mln euro. Do udziału w projekcie i rozbudowie detektora dołączyły zespoły z innych krajów europejskich, między innymi z Polski. Virgo ściśle współpracuje z amerykańskim projektem LIGO, który dysponuje dwoma dużymi detektorami fal grawitacyjnych o ramionach długości 4 km. Na mocy porozumienia podpisanego pomiędzy projektami LIGO i Virgo analiza danych pro-wadzona jest przez wspólne dla obu projektów grupy badawcze. Członkowie Polskiego Konsorcjum Projektu Virgo mają zatem pełen dostęp do działającej w skali globalnej unikatowej infrastruktury LIGO-Virgo o wartości około 1 mld dolarów amerykańskich, co oznacza nielimitowany dostęp do danych zbieranych przez detektory. Obecnie projekt Virgo składa się z 28 grup badawczych, w których skład wchodzi ponad 500 naukowców z około 100 instytutów z Włoch, Francji, Niderlandów, Polski, Węgier, Hiszpanii, Niemiec i Belgii. Podmioty zaangażowane: 1. Instytut Matematyczny PAN – Wnioskodawca; 2. Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN; 3. Narodowe Centrum Badań Jądrowych; 4. Uniwersytet w Białymstoku; 5. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie; 6. Uniwersytet Warszawski; 7. Uniwersytet Zielonogórski oraz 8. Paweł Chuchmała Smart Instruments, Wrocław. Pod linkiem można zapoznać się z całą broszurą Polskiej Mapy Infrastruktury Badawczej oraz przeczytać więcej informacji o projektach, w tym oferty i znaczenie tych projektów. Źródło: MNiSW Oprac. Paweł Z. Grochowalski Upały nie dają nam odpocząć, a termometry w całym kraju pokazują bardzo wysokie wartości. Gdzie teraz jest najgoręcej? Możesz to sprawdzić na specjalnej mapie! Żar leje się z nieba Upały wróciły do Polski! Żar leje się z nieba, a temperatury w całym kraju przekraczają 30 stopni Celsjusza. Gdzieniegdzie słupki termometrów wskazywały już ponad 35 kresek na plusie! Wszystko wskazuje na to, że taka pogoda pozostanie z nami co najmniej do soboty. Gdzie teraz jest najgoręcej? Możesz to sprawdzić na specjalnej mapie pogodowej, która pomoże Ci znaleźć najcieplejsze miejsce w naszym kraju. 17:00 #IMGWliveKórnik w Wielkopolsce pozostaje dziś najcieplejszym miejscem w kraju. Termometry pokazują tam już prawie 38,0° jest w Dobrogoszczy, a 37,0°C notujemy w morzem najcieplej w Darłowie - prawie 36,0°C. IMGW-PIB METEO POLSKA (@IMGWmeteo) July 21, 2022 Mapa pogodowa. Temperatury w Polsce? Poniższa mapa pokazuje, jak obecnie wyglądają wskazania termometrów w Polsce. Kolor żółty oznacza temperaturę ok. 20 stopni Celsjusza. Ciemniejsze barwy sygnalizują coraz wyższe wskazania termometrów w danych miejscach. Natomiast zielonymi barwami oznacza się miejsca, w których temperatura jest niższa niż 20 stopni Celsjusza. Upały w Polsce. Jak chronić się przed wysokimi temperaturami? W czasie upałów nie wolno zapominać o regularnym piciu niegazowanej wody i ograniczeniu czasu spędzonego na zewnątrz. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa wymienia też kilka zasad, które pomagają w przetrwaniu wysokich temperatur: Należy unikać wysiłku fizycznego na zewnątrz, w miarę możliwości warto pozostać w domu. Noś nakrycie głowy, które uchroni cię przed udarem słonecznym. Stosuj kremy z filtrem UV. Absolutnie nie zostawiaj dzieci ani zwierząt w autach, nawet na chwilę! Nie spożywaj alkoholu, który odwadnia organizm. W ciągu dnia zamknij okna i zasłoń je, aby zablokować dostęp promieniom słonecznym. Noś lekką i przewiewną odzież. Zbyt długie przebywanie na słońcu może doprowadzić do przegrzania organizmu, które objawia się przyspieszonym oddechem, wysoką temperaturą ciała, nudnościami, zawrotami głowy oraz dreszczami. W przypadku wystąpienia takich objawów u siebie lub kogokolwiek innego należy natychmiast wezwać pomoc, dzwoniąc na numer alarmowy 112. — Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (@RCB_RP) June 24, 2022

mapa nieba widocznego w polsce